Blog
Met de internetconsultatie van het conceptbesluit voor de implementatie van de Europese richtlijn loontransparantie wordt steeds duidelijker wat werkgevers straks moeten gaan rapporteren. Hoewel de aandacht vaak uitgaat naar de administratieve verplichtingen, raakt de nieuwe regelgeving vooral een arbeidsrechtelijk kernbeginsel: gelijk loon voor gelijk of gelijkwaardig werk.
Werkgevers met 100 of meer werknemers zullen periodiek moeten rapporteren over beloningsverschillen tussen mannen en vrouwen. Daarnaast krijgen werknemers het recht om informatie op te vragen over hun beloningsniveau en de beloningscriteria binnen de organisatie.
Daarbij is het van belang te beseffen dat de officiële rapportages niet altijd het volledige arbeidsvoorwaardenpakket laten zien. Een paar dingen die opvallen: Werkgevers rapporteren straks over het brutoloon, basisloon en variabele looncomponenten. Daarbij geldt een strikte regel: er mag niet worden gecorrigeerd voor deeltijdwerk of een gebroken jaar. Bepaalde vergoedingen en verstrekkingen die onder de werkkostenregeling als eindheffingsloon zijn aangewezen, blijven buiten de rapportage. Dat betekent echter niet dat deze arbeidsvoorwaarden juridisch irrelevant zijn. In een geschil over gelijke beloning kunnen dergelijke voordelen wel degelijk worden meegewogen.
Maakt u ook gebruik van uitzendkrachten of ingeleend personeel?
Dan moet de rapportage worden opgesplitst in een deel voor eigen medewerkers en een deel voor ter beschikking gestelde arbeidskrachten. De uitlener is verplicht alle benodigde informatie aan te leveren.
Informatierecht van de werknemer. Iedere werknemer kan op verzoek inzage vragen in zijn of haar eigen loonniveau én in de gemiddelde loonniveaus — uitgesplitst naar geslacht — van collega’s die gelijk of gelijkwaardig werk verrichten. Dit recht geldt ongeacht de omvang van de organisatie.
Er ligt een duidelijke rol voor de ondernemingsraad. De directie moet de juistheid van de rapportage bevestigen én de ondernemingsraad actief betrekken via informatie en overleg. Dit maakt de rapportage niet alleen een HR-vraagstuk, maar ook een medezeggenschapsvraagstuk.
Voor werkgevers ligt de uitdaging daarom niet alleen in het voldoen aan de rapportageverplichtingen, maar ook in het tijdig identificeren van mogelijke beloningsverschillen en het kunnen uitleggen van objectieve rechtvaardigingen daarvoor. Een goede analyse van de huidige beloningsstructuur en arbeidsvoorwaarden kan toekomstige discussies en juridische risico’s helpen voorkomen.
De eerste rapportages lijken nog ver weg, maar zullen gebaseerd zijn op gegevens die al vanaf 2027 beschikbaar moeten zijn. Juist daarom is dit het moment om inzicht te krijgen in de eigen beloningspraktijk en eventuele aandachtspunten vroegtijdig in kaart te brengen.
Wat kunt u nu al doen?
Organisaties die nu beginnen met het in kaart brengen van hun loonstructuren, de verdeling van variabele beloning en de volledigheid van HR- en salarisdata, voorkomen onplezierige verrassingen vlak voor de deadline. Gezien de verplichte rol van de ondernemingsraad loont het ook om die dialoog tijdig te starten.
De Arbeidsrecht sectie van HVG Law en de reward specialisten van EY adviseren werkgevers op het volledige spectrum van arbeidsrechtelijke vraagstukken rondom de Richtlijn loontransparantie. Neem gerust contact op om te bespreken wat dit voor uw organisatie betekent.