Blog
Het Nederlandse concentratietoezicht staat mogelijk aan de vooravond van een belangrijke wijziging. Met de voorgestelde Wet inroepbevoegdheid ACM krijgt de Autoriteit Consument & Markt (ACM) de bevoegdheid om bepaalde fusies en overnames die onder de wettelijke meldingsdrempels blijven, alsnog aan een mededingingsrechtelijke beoordeling te onderwerpen. De gedachte hierachter is dat ook relatief kleine transacties een wezenlijke impact kunnen hebben op de concurrentieverhoudingen in een markt.
De discussie over deze bevoegdheid speelt inmiddels in een bredere context. In september 2026 heeft het kabinet aangekondigd de Mededingingswet te willen aanpassen om het concentratietoezicht effectiever en gerichter te maken. Daarbij wordt niet alleen voorzien in een inroepbevoegdheid voor de ACM, maar onder andere ook in een verhoging van de bestaande omzetdrempels voor concentratiemeldingen.
Wat verandert er ten opzichte van de huidige systematiek?
Onder de huidige Mededingingswet moet een concentratie vooraf bij de ACM worden gemeld indien de betrokken ondernemingen gezamenlijk wereldwijd meer dan €150 miljoen omzet realiseren én ten minste twee van de betrokken ondernemingen ieder ten minste € 30 miljoen omzet in Nederland behalen. Concentraties die onder deze drempels blijven, vallen in beginsel buiten het Nederlandse concentratietoezicht.
De voorgestelde inroepbevoegdheid vormt daarop een belangrijke aanvulling. De ACM krijgt de mogelijkheid om ook concentraties beneden de meldingsdrempels naar zich toe te trekken voor een onderzoek, wanneer zij aanleiding ziet om te vermoeden dat de transactie de mededinging op significante wijze zou kunnen belemmeren. Volgens de voorstellen kan de ACM deze bevoegdheid inzetten wanneer ten minste één van de betrokken ondernemingen een omzet van € 50 miljoen realiseert. Zodra de ACM een transactie ‘inroept’, wordt deze beoordeeld aan de hand van dezelfde concentratietoets die geldt voor meldingsplichtige transacties.
Daarnaast beoogt het kabinet de huidige omzetdrempels in het concentratietoezicht te verhogen. Waar momenteel een Nederlandse omzet van € 30 miljoen per betrokken onderneming voldoende is om de tweede omzetdrempel te halen, zal een verplichte melding straks pas gelden wanneer beide betrokken ondernemingen ieder minimaal € 75 miljoen omzet realiseren. Het uitgangspunt daarbij is dat transacties waarvan op voorhand weinig mededingingsrisico wordt verwacht minder vaak gemeld hoeven te worden, terwijl de ACM meer ruimte krijgt om zich te richten op transacties die daadwerkelijk concurrentieproblemen kunnen opleveren. De inroepbevoegdheid en de hogere meldingsdrempels vormen daarmee twee zijden van dezelfde medaille: minder toezicht waar dat weinig toevoegt, maar meer flexibiliteit om gericht op te treden wanneer een op het eerste oog kleine transactie toch mededingingsrechtelijke risico’s meebrengt.
Welk probleem probeert de wetgever op te lossen?
Het wetsvoorstel komt voort uit de toenemende overtuiging dat omzetdrempels niet altijd een betrouwbare indicatie vormen voor het mededingingsrechtelijke belang van een transactie.
Een eerste veelgenoemd voorbeeld daarbij betreft zogenoemde “roll-up acquisitions”. Daarbij neemt een onderneming gedurende een langere periode meerdere kleinere concurrenten over. Iedere afzonderlijke acquisitie blijft onder de meldingsdrempels, maar gezamenlijk kunnen deze transacties leiden tot een aanzienlijke concentratie van marktmacht.
Daarnaast spelen problemen op lokale en nichemarkten. In dergelijke markten kunnen ondernemingen beperkte omzetten realiseren, terwijl een overname toch ingrijpende gevolgen heeft voor de feitelijke concurrentieverhoudingen. Het huidige systeem biedt de ACM in die gevallen slechts beperkte mogelijkheden om vooraf in te grijpen.
Een derde aandachtspunt betreft zogenoemde “killer acquisitions”: acquisities van innovatieve ondernemingen met een relatief lage omzet maar een groot concurrentieel of technologisch potentieel. De zorg is dat gevestigde marktpartijen dergelijke ondernemingen kunnen overnemen voordat zij uitgroeien tot een serieuze concurrent.
Deze ontwikkelingen sluiten aan bij een bredere Europese trend, waarin steeds meer aandacht bestaat voor transacties die vanwege hun beperkte omzet niet onder traditionele meldingsregimes vallen, maar wel belangrijke gevolgen kunnen hebben voor concurrentie, innovatie en marktstructuur.
Impact op M&A-transacties
Voor de M&A-praktijk betekent de invoering van een inroepbevoegdheid dat de traditionele omzetdrempelanalyse minder vaak het eindpunt van de mededingingsrechtelijke beoordeling zal vormen. Partijen zullen al in een vroeg stadium moeten beoordelen of een transactie kenmerken heeft die aanleiding kunnen geven tot ingrijpen door de ACM. Daarbij kan onder meer worden gekeken naar de positie van de betrokken ondernemingen op lokale markten, eerdere acquisities in dezelfde sector, de aanwezigheid van innovatieve technologie of de mate waarin de doelonderneming als potentiële concurrent kan worden beschouwd.
Ook voor transactiedocumentatie kan dit gevolgen hebben. Waar vooralsnog bij veel kleinere transacties nauwelijks aandacht wordt besteed aan concentratietoezicht, zal vaker moeten worden nagedacht over voorwaarden precedent, long-stop dates en risicoverdeling tussen koper en verkoper indien een transactie alsnog door de ACM wordt opgeroepen voor beoordeling.